“Her şeye muktedir bir ebeveyn midir bir çocuğun ihtiyacı? Sanmam. Sahici bir ilişkinin yarattığı güven ortamı öyle doğal, öyle içten, öyle derindir ki… Noa’nın, annesinden aldığı mektup, olan bitene bambaşka bir yerden bakmasına yardımcı oluyor. Görünenin ötesindeki gerçekler, onarıcı deneyimlerin kapısını aralıyor. Sevgi baki Noa. Bazen böyle olur. Sonra çiçekler açar. Sevgi baki. Noa’ya Mektup tüm çocukların kendi öykülerinden bir şeyler bulacağı özel bir hikâye.” İrem Polat – Klinik Psikolog Noa bir gün okuldan eve geldiğinde annesi onunla oynamak istemez. Bu duruma çok üzülen Noa annesinin onu sevmediğini düşünür. Ertesi gün annesi Noa’ya olan biteni açıklayan bir mektup yazar… Sevginin asla bitmeyeceğine ve bazı şeylerin asla değişmeyeceğine dair sıcacık bir öykü.