Bu, sadece bir öykü kitabı değil. Çok daha fazlası: Bir bakıyorsunuz Bektaş, bir öyküye dünyayı sığdırmış. İnsanın acıları, Bektaş’ın acısı olmuş. Minicik bir çocuğun gülüşü, umuda yolcuğunda yoldaşı olmuş. Öyküleri okurken bir gözünüzle gülüyorsunuz, bir gözünüzle ağlıyorsunuz! İşte, bildiğiniz gibi: Bektaş, “Sözü yurt edinmiş!” Ve öykülere, öykülerin gücüne inanmış. Habib Bektaş, çocukça da diyebileceğimiz yalın ve naif diliyle okuru sarsıyor, düşündürüyor ve asla edebiyattan ödün vermiyor. Onun kalemi, öykülerin efendisi. Dil içinde bir yeni dil. Bir dil ki okuru alıp bazen uzaklara, bazen de yan yana durduğumuz ama göremediğimiz, burnumuzun dibindeki insana götüren.