“Paul Lafargue, burjuvazinin iktidar olmasıyla birlikte, insanlığın kendini kaptırdığı ‘ilerleme’ çılgınlığıyla dalgasını geçiyor. Kitabı, yer yer bir kara mizah başyapıtı olarak da okumak mümkün.”- Nokta”Lafargue, denemelerinde kapitalist düzeni kıyasıya eleştiriyor, insanların tembellik hakkını savunuyor.”- Cumhuriyet”Yaşamlarının tamamını çalışarak geçiren insanların, bu çalışmalarının ne kadarı kendileri için? Çok azı olduğuna göre, ‘Yaşasın Tembellik!'”- Tempo”Belki de bu kitap tanıtımını, sabah tıklım tıklım bir otobüste işinize giderken; önünüze yığılmış evrakların arasında, kapıyı gözleyerek; öğle paydosunda yemekten arta kalan on dakikada; ya da evinizde, bir yandan işlerinizi düşünürken okuyorsunuz. Bu kitabın yazarı artık böyle yaşamanızı istemiyor.”- Güneş”Lafargue, işçi ve işçi sınıfı devrimcisi olmanın, acı ve çile çekmekle eş anlamlı olmadığının üzerinde duruyor. Bunu yaparken de, zorlama ve zevkin ahlaksızlaştırdığı, katıksız bir tembellik içine gömülen burjuvaziden ve yaratılan sahte gereksinimlerden nefret ediyor. Tembelliğin erdemlerini savunan bu sesin, zaman zaman Lafargue’ın sert eleştirilerine maruz kalan işçiler ve aydınlar arasında yankısını bulması dileğiyle…”- 2000″Günümüz çevrecilerinin şimdi fark ettiği gerçeği, çok önceden söylemişti Lafargue.”- Sosyal Demokrat”Komünist Manifesto”dan sonra, dünya dillerine en çok çevrilen sosyalizm klasiği. İçinde çalışma aşkı duyanlara lanet!