“Dayanamam!” deme, dayanırsın. Sakın “Yapamam!” Deme. Çünkü yaparsın. “Ben bilirim.” deme, yanılırsın. “Kimsem yok.” deme, çünkü bir duaya sarılırsın. Dua eden hangi kul yalnız kalmıştır sultanım? Acizliğini bilen sahipsiz kalır mı hiç? En çaresiz bir bebeğin rızkını doğmadan hazırlayan Allah, seni bırakır mı kimsesiz? Bir sonbahar değil midir, ilkbaharın habercisi… Güneşin doğuşunu beklemiyor mu? Gecenin en karanlık yeri… Yeniden yeşermesi için kuruması lazım bütün yaprakların. Aciz kalmak, duaya sarılmak ve tevekkül etmektir bir umudun habercisi. Geleceğini bildiğin bir şey uzak değildir! Ve Allah, Rahman’dır. Rahmeti yakındır… Sabret…