“Gökyüzünden yeryüzüne inmek, toprağa dönmek gibi bir şey miydi yaşam… Büyük bir kalabalıkla beraber yürümek… El ele tutuşacağın insanları bulmak… Hep beraber hep bir arada olmak… Sonra sıyrılıp etrafını saran seslerden yalnızlaşmak… Derin bir iç çekişle beraber sevmek… Yalnız sevmek… O, şehrin ışıkları sönse de odasındaki ışığa dönüp yüzünü… Kabaran dalgaların sakladığı aydınlıklara dokunmak için… Göz gözü görmez bir boşlukta olduğunu bilip yine de yürüdü… Sesin geldiği açık kapıya doğru… Kim bilir Mehpare nereye kadar kovalayacaktı kendini… Nerede son bulacaktı kaçışları… Sesler nerede başlamış nerede bitecekti… Dünya sesleri… Yaşam boyunca onu bırakmayan… Var eden o tek heceli sesi daha kaç defa duyacak daha kaç defa söyleyecekti? Ol! Ol! Ol!” Şen Sevgi Erişen 1958 İstanbul doğumlu. Güzel bir çocukluk ve gençlik yaşadı. Uzun yıllar öğretmenlik yaptı. Bu ilk kitabının yanı sıra yayıma hazır bir kitabı daha var. Bütün bilgi ve enerjisiyle yazma uğraşını sürdürüyor. Halen bir e-dergide yazıları yayımlanıyor.