” Bir gülistan… İçinde türlü türlü güller ve çiçekler… Her birinin rengi bir başka, kokusu bir başka. Her biri bir başka güzel… Ve bir Bağban… Umut yüklü hayallerine hasret, sevgi dolu, gülistan gönüllü bir insan… Bağban, bütün yeryüzünü böyle bir gülistan olarak düşünür. Bütün insanları; özellikle de kadınları birer gül, sümbül, lale, zambak; birer çiçek, açelya, nergis, menekşe, leylak kabul eder hep. Çiçekleri, gülleri çok seven, onların dalına, yaprağına konan böcekler; arılar, kelebekler de vardır bu gülistanda; ağaçlar, dallar, yapraklar ve onlara tüneyen kanaryalar, kumrular, bülbüller, saksağanlar da… ”