Ve şimdi, diyor Sadık Hidayet ve şimdi yazmaya karar vermişsem, bunun tek nedeni, kendimi gölgeme tanıtmak isteğidir. Nasıl bir ağlamadır bu? Akmak bilmeyen bir gözyaşında varlık gemisini yüzdürmek isteğinin son çırpınışları sanki: Kurak bir çölde, Güneş’e haykırıp -kendi susuzluğuna değil de- kızgın kumlarda yanıp kül olduğunu gördüğü gölgesine acı duymakta; son nefesinde ona kendisini son kez gösterebilme arzusunu kalemiyle avaz avaz bağırmaktadır. Kasabam Ayrılık işte böyle bir kitaptır.