“Bu Kitaptaki öykülerin bazıları dış etkenlerin henüz çok güçlü olduğu zamanlara yazıldı. Bilinçaltımın ve bilincimin hızlı, tepkisel patlamalarından oluştu. Kars’ta bir heykel yıkıldı, içimdeki direnç çöktü. Eski tren yayları söküldü, çevrelerindeki bahçeler gibi sessiz ıssız kaldım. Gezi Parkı’nda dostlukla birleşmiş insanlara saldırıldı, tüm resimli roman kahramanlarım canlandı. Bir sarhoş , yavru bir köpeği denize attı, ben sarhoşu atamadım. Gecenin geç bir vakinde kapımın önüne sığınmış kediye bi*ber gazı sıkıldı, ben o sıkanı bulamadım. Bu kadar dış etken fazla gelmiş ki bilinçaltımın yanardağı patladı, bilincim akan lavlara yalnızca yol gösterdi denize doğru, serinlemeye…”Mehmet Zaman Saçlıoğlu, öncekilerde olduğu gibi bu kitabıyla da gerçeklere büyülü gözlüklerle baktırıyor.