Yaratılmışların körlükleri, benliklerini görmelerine manidir. Yaşam gayesi görmek olan insanlar, karanlığı yararak körlükten kurtulmayı, geçici hayatlarını bir nebze de olsa ışığa kavuşturmayı amaçlarlar ancak içlerinden pek azı buna dayanıp, sabırla karanlıktan çıkar. Çoğunluksa bu körlüğe mahkûm olup dibe battıkça başka şeyler yapmaya, yaptıklarıyla da sadece zavallılıklarını artırıp karanlıktan çıkış şanslarını büsbütün kaybetmeyi seçerler. Karanlığa batmışların uykularını bölmeden, karanlıkta kalmalarına müsaade etmem onların canına kıymama neden oldu. Bilsinler ki bu dünyada acı hep var. Susarak, sinip pusarak bundan kurtulmanın yolu yok. Bilhassa sessizlere, huzurlulara yaklaşıp onlara gerçeği tattıracağım. Benim adım Kusur.”