Gozyaslari bileklerime damliyordu. Durmadim, sikmaya basladim. Agliyordu. Beni uzmemek icin ses cikarmiyordu ama yagmur gibi dokuluyordu yaslar gozunden. Siktim, daha siktim bogazini. Siktim, siktim. Ellerimi tutmaya bile yeltenmedi Hamsi Abi. Ellerimi tutmadi bile. Son anda baktim gozlerine, oyle bakiyordu ki bana. Sasirmis… Inanamamis… Daha cok siktim. Gozleriyle optu beni alnimdan. Sonra basi yana dustu. Yavasca biraktim. Kivriliverdi yere. Onu ilk gordugum anki gibi; caresiz, savunmasiz… Beynimde son sozleri yankilaniyordu Hamsi Abi. “Neden, neden?”